ఆగస్టు 15 అంటే మన దేశానికి పండగే కాదు, గొప్ప చరిత్రకు సాక్షి. ఇప్పుడు 2026 లో మనం 79వ Independence Day జరుపుకుంటున్నాం. బ్రిటిష్ వాళ్ల పాలన నుంచి స్వాతంత్ర్యం సాధించి 79 సంవత్సరాలు పూర్తయ్యాయి. కానీ ప్రతిసారి ఈ సెలబ్రేషన్ సమయంలో ఓ ప్రశ్న మనల్ని వెంటాడుతూనే ఉంటుంది – మనం నిజంగా స్వతంత్రులమేనా? రాజకీయ స్వేచ్ఛ వచ్చింది నిజమే, కానీ ఆర్థికంగా, సాంస్కృతికంగా, మానసికంగా మనకు సంపూర్ణ స్వేచ్ఛ నిజంగా లభించిందా అన్న ఆలోచన మాత్రం మిగిలే ఉంది.
India’s Freedom Journey Check
1947 లో వచ్చిన స్వేచ్ఛ కేవలం రాజకీయ పరంగా మాత్రమే అనుకోవడం పొరపాటు. అప్పుడు లభించిన దానితో పాటు మనం ఇంకా ఎన్నో విషయాల్లో బయటి దేశాలపైనే డిపెండెంట్ గా ఉన్నాం. 2026 నాటికి మనం సాంకేతికంగా, ఆర్థికంగా ఎంతోదూరం వచ్చాం. స్పేస్ రీసెర్చ్ లో, ఐటీ రంగంలో, డిఫెన్స్ లో మనం కొత్త ఎత్తులు అధిగమిస్తున్నాం. కానీ, ఇన్ని డెవలప్మెంట్స్ మధ్యలో కూడా కులం, మతం, ప్రాంతం పేరిట చీలిపోతున్నాం. అసలు స్వాతంత్ర్యం అంటే కేవలం పతాకాన్ని ఎగురవేయడమే కాదు, ప్రతి ఒక్కరు సమానంగా బతికే వాతావరణం సృష్టించడం.
ఎర్రకోట మీద ప్రధానమంత్రి ప్రసంగం, గాలిలో ఎగిరే జెండా, హోరెత్తించే పరేడ్ చూసినప్పుడు గుండె నిండుగా ఉంటుంది. కానీ వేడుకలు అయిపోగానే మళ్లీ నిత్యజీవితంలో ఉన్న సమస్యలు – నిరుద్యోగం, ధరల పెరుగుదల, అసమానతలు ఎదురుగా నిల్చుంటున్నాయి. MyGov వంటి ప్లాట్ఫామ్ల ద్వారా యువతకు అవకాశాలు కల్పిస్తున్నారు, ఇన్నోవేషన్ ని ప్రోత్సహిస్తున్నారు. ఇది మంచి పరిణామం. కానీ, దేశం కోసం పని చేయాలన్న స్ఫూర్తి కేవలం ఒక్క రోజుకే పరిమితం కాకుండా, 365 రోజులూ ప్రతి పౌరుడి లోపలా రగులుతూ ఉండాలి.
మన చుట్టూ చూస్తుంటే ఎన్నో విధాల బానిసత్వం బయటపడుతుంది. ఫ్యాషన్ కోసం పాశ్చాత్య దేశాల అనుసరణ, మన సొంత సంస్కృతిని మర్చిపోవడం, ఆలోచనలను కూడా బయట నుంచి దిగుమతి చేసుకోవడం – ఇవన్నీ కూడా మానసిక బానిసత్వానికి నిదర్శనం. నిజమైన Independence Day అంటే మన సొంత సంప్రదాయాల పట్ల గర్వం, సొంత నిర్ణయాలు తీసుకునే స్వేచ్ఛ, మరియు ఏ బలహీన వర్గానికైనా తక్కువ చూడకుండా అందరూ కలిసి ముందుకు సాగడం. మనలో ప్రతి ఒక్కరి చిన్న చిన్న బాధ్యతలే నిజమైన స్వేచ్ఛని తీసుకువస్తాయి. వేడుకలు ముఖ్యమే, కానీ ఆ వేడుకల్లో నాటుకున్న స్ఫూర్తిని రోజూ నిలుపుకుంటే మన దేశం నిజంగా స్వతంత్రమవుతుంది.